Groen leven

Weer naar buiten

maandag, februari 20, 2017

Wat scheen de zon afgelopen zondag toch heerlijk, heel even waagde ik het om in de achtertuin in te duiken. Gewoon even heel rustig wat kleine dingetjes snoeien en zo ontdekte ik dat het al langzaam lente word in mijn kleine postzegel tuintje. 


Terwijl alle moestuinders al druk in de weer waren met paprika plantjes en andere groente voorzaaien had ik nog helemaal niks gedaan. Ik ben ook al weken niet op mijn volkstuin geweest en nu dat de ziekte het huis maar blijft bestormen word het er niet beter op.

Toch zocht ik maar even de snoeischaar op en haalde ik het een en ander weg, ontdekte ik wat verdwaalde bloembollen die zich naar boven werken. Zaaide ik tuinbonen om straks op de volkstuin over te planten! Hopelijk doen ze het dit jaar wel goed en eten de vogels ze niet op zoals afgelopen jaar.


Zo als je kunt zien had ik mijn moestuinjas aan, die nog echt net dicht kan... Een muts op vanwege al het gesnotter en handschoenen vanwege de kleine meid in mijn buik. Maar het was wel even heel fijn en ook wel vermoeiend. Ook hier is het seizoen begonnen en ik kan niet wachten om de energie terug te vinden om naar de volkstuin te gaan. 

Maar eerst even beter worden en geduld hebben tot de eerste tuinboontjes zich boven de grond laat zien. Ik kan echt niet wachten!!!

Zwangerschap

Dit is zeg maar niet zo'n mijn ding

zondag, februari 19, 2017

Terwijl het buiten regent, de waterkoker op de achtergrond zijn werk doet zit ik hoestend achter de computer. Het is al weer de zoveelste dag van de verkoudheid, van het ziek zijn. Maar het is pas de tweede dag na mijn prikkelbare darm aanval... Het was heel lang geleden dat ik zo'n nacht heb gehad, het vergt veel van je lichaam. Misschien denk je nu, wat is dat? Nou bij mij is het het volgende...


Terwijl ik rustig op de bank zit word ik misselijk, de misselijkheid zorgt er voor dat het gevoel van moeten overgeven om de hoek komt kijken. Terwijl ik maar rustig in bed stil ga liggen krijg het het warm, langzaam voel ik mijn lichaam beginnen te trillen van de kou. De buikpijn word heftiger en het zweet druipt letterlijk langs mijn lichaam. Maar het liefst lig ik zonder kleding omdat ik voor mijn gevoel in brand sta, de krampen worden zo erg dat ik netjes naar de toilet ga. Na heel veel pijn, misselijkheid, trillen, warmte en kou komt alles er uit wat er op dit moment in mijn lichaam bevind. 

Na twee a drie uur heel ziek zijn is alles opeens over, opeens komt de rust terug en ben ik uitgeput. Het is een vermoeiend fenomeen, hiernaast heb ik ook de standaard opgezette klieren, verkoudheid, keelpijn en soms wat lichte verhoging. Dit laatste komt de afgelopen drie weken al met enkele dagen. Dan denk je dat het over is en voor je het weet is het de volgende dag weer volledig terug. 

Maar vandaag is het anders, mijn lichaam is uitgeput. Mijn darmen zijn moe en de kleine meid is het gehoest vast zat. Stiekem hopen wij beide vast dat het nu echt de laatste paar dagen gaat zijn van de verkoudheid, lichte verhoging en hoesten. Woensdag moet ik voor een groei-echo naar het ziekenhuis en zal ik eens vragen wat ik moet doen, want lange dagen op pad zorgt er voor dat die zelfde avond de lichte verhoging terug is. Samen met de oververmoeidheid, maar we wachten het rustig af.

Bijna nooit was ik ziek, tot nu.. Al drie weken achter elkaar met enkele goede dagen er tussen. Het is waar dat je weerstand minder is, mijn prikkelbare darm helpt nu natuurlijk ook niet mee. Want mijn darmen hadden het al moeilijk, moesten al goed gestimuleerd worden met de juiste voeding.... Wanneer je dan zwanger bent en door een hormoon ze langzamer gaan werken, je raad het vast al. Dan is het nog ingewikkelder, nu maar eerst even beter worden.

Ziek zijn is net als zwangerschap toch niet echt mijn ding.

Zwangerschap

Peet tante, voogd of geen een.

zaterdag, februari 18, 2017

Wanneer de twaalf weken waren bereikt kregen wij ook de eerste vraag. Gaan jullie een peet oom en peet tante uitkiezen? Opeens moesten wij hier over nadenken want zo'n keuze was natuurlijk niet niets.  Ik zal maar meteen eerlijk zijn dat ik er wel een paar keer tot laat in bed aan lag te denken.

Ik zou bijna zeggen dat ik uit een gelovige familie kom, maar eigenlijk is dit niet echt waar. Ik kom eerder uit een familie waar de rituelen van het geloof in eren wordt gehouden. Of het komt door dat ik met te veel verschillende gelovige heb samengewerkt, of het komt door alle ellende in de wereld die door het geloof word veroorzaakt. Hier in huis geloven wij niet, beide zijn toen we jong waren gedoopt, kromunie en ons vormsel gedaan. Daar is dan ook meteen ook alles mee gezegd. 


Felix is tegenwoordig atheïst en ik geloof enkel in moeder natuur. Dus we waren het snel er over uit dat wij ons kindje niet zouden dopen. Maar wat betekend dan een peet oom en peet tante nog? In onze ogen niks en daarom besloten we na lang nadenken geen een van onze broers of zussen te vragen.   

Toen kwam de vraag of wij wel een voogd zouden aanstellen, blijkbaar zijn dit hele belangrijke punten waar onze families veel waarden aan hechten. Maar op dit moment gaan wij ook niet kiezen voor een voogd. Het leven kan over vijf jaar zo anders zijn dat wij het op dit moment liever door de instanties en familie laten regelen als het ooit nodig mocht zijn.

Ik gaf aan in de familie dat wij ons kindje zonder geloof zouden opvoeden en het kindje later zelf laat kiezen. Of het kindje nu katholiek, joods, moslim, boeddhist word of toch net als haar vader atheïst... Het maakt mij niet uit, zolang ze maar niet extreem religieus wordt. Ik vind een open minded meisje veel belangrijker die met respect naar alle geloven kijkt, naar alle mensen en vooral haar zelf blijft. Dan een meisje die één geloof aanhangt en daardoor met haat, argwaan naar de andere geloven kijkt. 

Zo'n simpele vraag over peet oom en peet tante heeft ons weer een stukje verder gebracht. We hebben weer meer nagedacht over de opvoeding, onze ideeën en zo zijn we weer dichter bij elkaar gekomen. Ik heb geen zin in een strenge, stugge opvoeding waar de vrijheid voor eigen ontwikkeling en een eigen mening een beetje wordt beperkt. Maar hoe we het echt gaan doen, ik ben erg nieuwschierig hoe het leven er over vijf jaar uit ziet.

Voor nu zijn we weer een vraag verder, geen peet oom, peet tante of voogd. Maar hopelijk gewoon een lieve familie die allemaal het meisje zullen verwennen. Niet met spulletjes of geld, maar met liefde, knuffel, gekkigheid en geluk.

Hoe denk jij hier over?

Simpel Leven

Pisoi in flori

vrijdag, februari 17, 2017

Op de handwerkbeurs kocht ik dit schattige katje, zoals je misschien kunt lezen aan de titel is het geen Engels of Nederlands ontwerp. Het borduurwerk komt helemaal uit Moldora en de titel is in het Roemeens. Het komt van Luca-S en het is mijn eerste borduurwerk die ik borduur met Anchor.


Dit leuke werkje staat boven aan mijn lijstje, zoals je hier kunt zien... In mijn collectie handwerkjes... Zoals elke borduurster bezit ik zo veel leuke kleine borduurwerkjes om te maken, dat nu ik thuis zit heerlijk bezig ben om het lijstje in te korten. 

Met dit schattige snoetje lukt dat dan ook nog eens heel erg goed!!! Nu ga ik weer heerlijk verder prikken hoor, hij word trouwens zo'n 16 cm bij 15 cm groot, dan heb je een beeld bij de maat! Owja en het werkje heeft wel 33 kleuren, vrij veel voor zo'n klein werkje. 

Op naar de eerste bloemen.

Tweets