Wandelen en nieuwe jas.

dinsdag, december 27, 2016

Toen ik zei dat ik veel last had van mijn heup, onderrug en lies zei de gynaecoloog meteen "je moet blijven bewegen." Nu moet ik bekennen dat ik tweede kerstdag echt geen zin had in te wandelen, maar zoals iedereen bijna trok ik toch mijn nieuwe jas aan en ging ik aan de wandel.


Terwijl ik naar de foto kijk ben ik oprecht even helemaal gelukkig, even is alles normaal! Even zijn we heerlijk aan het wandelen, ziet niemand dat ik zwanger ben en dat ik een positie jas draag. Even ril ik van de kou die de wind verzorgd, draag ik weer mijn muts waardoor vriendlief me op een eikeltje vind lijken met zijn hoedje nog op. Ben nog steeds aan het bedenken of dat een compliment moet voorstellen of juist niet...


Hoeveel km wij liepen weet ik niet, we liepen maar een kant op en na een tijd wandelen kwamen we aan de verkeerde kant uit. Het richtingsgevoel van vriendlief is nu eenmaal niet om naar huis te schrijven. Terwijl we rustig door het bos weer terug wandelen richting de auto zijn we blij dat we op tweede kerstdag niet ook nog familie verplichtingen hebben.


Wij kunnen genieten van het wandelen, van alle files naar huis omzeilen. Want oh wat was het druk, gelukkig moesten wij continu de andere kant op en konden zo heerlijk thuis een warm kopje thee drinken na een fijne wandeling.


De foto's zijn eigenlijk allemaal wel een klein beetje somber, de winter is zo veel minder mooi als er geen sneeuw ligt. Wat hoop ik nog even op de sneeuw, laat haar maar komen. Vooral nu ik gewoon fijn thuis ben en niet naar het werk moet.

Laat het maar sneeuwen en de kou komen zoals de winter hoort te zijn.

You Might Also Like

1 reacties

  1. Je jas ziet er mooi uit zeg! En heerlijk even zo'n stukje wandelen. Dat is inderdaad toch veel beter dan nog naar familie moeten :)

    BeantwoordenVerwijderen