Zwanger en Ontslagen

vrijdag, december 09, 2016

Nog een klein beetje beduusd zit ik aan mijn kopje thee, het is koud en mijn buik rommelt aan alle kanten. Met mijn gedachtes wandel ik door de zee, voel ik het water tussen mijn tenen door sijpelen. Voel ik de schelpen onder mijn voeten en de wind in de haren. 

In mijn gedachtes schijnt de zon hoog aan de hemel, is het warm en licht. Maar dat is niet zo, het is donker en koud. De wind waait wel maar deze keer hard en stormachtig. De buik rommelt niet van ontspanning of van een klein mensje dat groeit. Nee die rommelt van verontwaardiging, geen boosheid of verdriet. Nee simpel verontwaardiging.


Terwijl ik een normale werkweek tegemoet ging zonder al te veel gekkigheid. Helaas drie keer had aangegeven dat ik even iets niet kon werd ik boven geroepen. Terwijl ze een prachtig verhaal hielden kwam het er gewoon op neer dat ik per direct niet meer hoefde te komen. Ik mocht direct naar huis en zou een deze dagen mijn spullen moeten inleveren. Wel vijf keer werd er benadrukt dat het niks met mijn zwangerschap te maken had, maar bij de derde keer begon ik langzaam wat te twijfelen. Waarom zou je het immers anders zo stellig benadrukken.

Terwijl ze zeiden dat ik direct naar huis kon liep ik een rondje door het bedrijf. Langs de lieve collega's en kreeg ik vele verbaasde gezichten en stamelende collega's. Terwijl je zulke reacties krijgt weet je dat het niet aan jezelf ligt, aan je persoonlijkheid of je harde werken. Het is raar dat ik de vrijdag alle spullen zal inleveren en daarna weer het traject in ga van werk zoekende. Het zal lastig worden nu ik 13 weken zwanger ben, maar even ga ik met mijn gedachtes terug. Terug naar de zee, naar het water en de wind.

Aankomende week ga ik rustig maar eens mijn moestuin onkruid vrij maken en winter klaar. Daarna, daarna gaan we weer vol goede moed werk zoeken. Dat de minister zei dat de nieuwe methode beter was, je sneller een contract geeft. Ik bewijs het maar weer dat dit niet zo is.

Voel je ook de wind van de zee, de zon op je huid en het water tussen je tenen.
Hmmm wat een heerlijkheid hé even weg dromen terug naar de zomer.

You Might Also Like

8 reacties

  1. Je zou natuurlijk kunnen kijken of je hun beslissing kunt aanvechten. Al moet je hier wel harde bewijzen voor hebben dat ze je daadwerkelijk ontslaan vanwege je zwangerschap. En of je na zoiets er nog wilt werken is ook een vraag. Misschien wordt het wel tijd voor een nieuw hoofdstuk, maar leuk is het natuurlijk niet! Ik wens je heel veel succes en sterkte met het een plekje geven, uitrusten en de zoektocht.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel, nee ik weet dat aanvechten geen zin heeft. Ze doen zo iets natuurlijk zo dat dit ook geen zin heeft. Maar inderdaad, een nieuw hoofdstuk en langzaam me maar eerst even op de kleine concentreren en tussendoor wat werk proberen te zoeken.

      Verwijderen
  2. Kan je het niet aanvechten zoals Michelle zegt? Ik dacht dat ze zwangere vrouwen niet mochten ontslaan. Veel sterkte hoor. Echt niet leuk voor je maar probeer toch te genieten van het weekend.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. weet natuurlijk niet hoe het in Nederland zit, maar in België mag men je ook niet ontslaan als je zwanger bent. Sterkte Lut

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. In Nederland mag dit ook niet, mits je duidelijk op papier hebt dat het een andere reden heeft.

      Verwijderen
  4. Hier in Belgie kunnen ze je ook niet ontslaan als je een contract hebt van onbepaalde duur en je zwanger bent. zou toch eens naar de vakbond gaan, misschien moeten ze je toch nog blijven betalen. ?

    sterkte

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat hebben ze uiteindelijk voor reden gegeven dan? Heb je die wel gekregen? Echt bizar om te horen, wat zul je geschrokken zijn. Hopelijk heb je inmiddels wat meer rust en kun je vol goede moed naar een plek waar je wel normaal behandeld wordt.

    BeantwoordenVerwijderen