Schoffelen en groen

zaterdag, maart 18, 2017

Het is woensdag als ik voor het eerst weer op de fiets naar de tuin gaat. De erwten werden te groot en moesten echt even de grond in. Ik moet stiekem ook meteen bekennen dat het de laatste keer is dat ik op de fiets naar de tuin ging. Door de zwangerschap red ik het blijkbaar niet om de fietstocht te maken en te werken in de tuin. Maar ach gelukkig hebben we nog dat kleine monster op vier wielen ook staan!


De zon schrijnt mooi en de grond is nog een klein beetje nat. Het los geschoffelde onkruid is gedroogd en kan zo worden weg gehaald. Er staat nog zo'n laagje groen gras door heel de tuin. Dat de aankomende weken rustig aan schoongemaakt moet worden. 

De kleine doperwten gaan de grond in, een kleine rand van gaas word geplaatst en terwijl ik de plantjes de grond in zet denk ik aan de vogels. Een kort schietgebedje speelt door mijn hoofd met de hoop dat de vogels ze met rust laten.


Door de vele zon afgelopen dagen is de tuin ontwaakt, de eerste echte knoppen zijn te vinden bij de blauwen bes. Vorig jaar gingen voor het eerst twee planten de grond en en dit jaar hoop ik de eerste echte bessen te kunnen oogsten. Al moet ik denk ik nog wel een net halen om over dit stukje tuin te spannen... Vogels + rode en blauwe bessen is natuurlijk geen goede combi.


Terwijl de meeste stukken nog kaal zijn staat hier al wat groen, de knoflook doet het erg goed en hopelijk hebben wij dit jaar een hoop mooie bolletjes! Ook de zwarte tulpen aan de rand staan al hoog en binnen kort zal ik vast worden verrast door de eerste tulpen. 

Achter het knoflook zie je de velden van de vorige huurders, opeens waren zij weg en zo nieuwschierig al ik ben ging ik even vragen of ze uit hunzelf weg waren gegaan. Maar nee ze moesten weg door de vele waarschuwingen, maar wie denkt dan ook dat je tuin kan bijhouden van 190 m2 als je beide zo'n 40 tot 60 uur per week werkt? 


De tuin begint vorm te krijgen, de zon scheen ook zo mooi! Maar helaas is dit weer even voorbij, de regen staat voor de deur en daarmee weer veel natte voetjes. Rustig verzorgen wij de voor gezaaide zaden maar in huis, wachtend tot de zon weer terug komt en de lente echt begint. 

De kleine meid in mijn buik zorgt er voor dat er per keer een half uurtje kan worden gewerkt, maar elk half uurtje is een mooi stukje grond met nieuwe plantjes. Minder onkruid en meer heerlijke oogst in de toekomst. Opeens is het wel handig dat ik alle tijd van de wereld heb. Een moestuin, zwanger zijn en 32 uur werken was geen goede combi geweest denk ik zo. 

Op naar de volgende zonneschijn en plantjes die de grond in mogen!!! 
Laten we duimen dat de lente heel snel komt.

You Might Also Like

2 reacties

  1. Wat heerlijk om het te zien groeien en goed te mogen onderhouden. Genietmomentjes!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Helaas kan je in een zwangerschap niet meer alles doen die je ook voorheen deed. Natuurlijk zijn er wel vrouwen die dit kunnen, maar ik toen zeker niet! Maar op een lager tempo kom je er ook en vaak geniet je dan dubbel van je bereikte resultaat ;) Leuk dat het moestuin seizoen echt weer gaat beginnen..

    BeantwoordenVerwijderen