Toch een soort mommy blogger en bijna 33 weken!

by - woensdag, april 19, 2017

Bloggen, ik weet nog dat ik in het begin zei dat ik geen mommy blogger zou worden... Maar inmiddels is er nog weinig van over. De blogjes gaan veel al over de voorbereidingen en het leven draait er nu immers ook eigenlijk enkel nog om. De wekelijkse updates en buikfoto's heb ik wel achterwegen gelaten omdat ik hier zelf nu immers niet zo vrolijk van werd. 


Maar vandaag zijn we al weer op weg naar week 33, zit de kleine meid nog braaf in mijn buik en waren de controles goed. De week in het ziekenhuis was spannend, dit kwam vooral ook door de onzekerheid en de vele verschillende meningen van de gynaecologen en verloskundigen.

Opeens kreeg ik allemaal medicatie... Weeën remmers, medicatie om de rijping van de longen te bevorderen en nog iets anders. Lag ik in bed en mocht ik enkel naar de wc. Opeens zat ik bij het douchen en had ik benen als spaghetti. Lag ik met allemaal dames op de kamer, de ene verloor bloed en de andere gaf de hele dag over. Het was mijn weekje wel in het ziekenhuis, de vele lieve zusters die je met alles helpen. De verplichte rust momenten over de dag en de verhalen van bezoekers en mede kamergenoten.

Toen ik eenmaal thuis kwam was ik blij, was de autorit wel een drama en toen moest ik ook de hele week een plekje gaan geven. Want de ongerustheid of toch wel paniek in het ziekenhuis is verre van prettig. Ook opeens elke dag de berichtjes hoe het gaat, hoe je je voelt enz is vreemd. Vooral omdat er weinig veranderd en dus elke dag het zelfde antwoord werd gegeven.

Nu vandaag word ik er soms nog wel eens een beetje gek van, de lieve mensen die allemaal willen weten hoe het gaat. Hoe gaat het nu eigenlijk??? Ik ben moe, kan om de haverklap huilen door al die hormonen die in mijn lichaam gieren. Plus de vermoeidheid helpt natuurlijk niet mee...

Merk dat bezoek heel veel energie kost en heb sinds een paar dagen een rolstoel zodat ik de 21e gewoon naar de trouwdag van mijn zus kan. Ik heb echt nog nooit zoveel bezoek gehad in één week tijd en Pip is hier dan ook helemaal het boekje zoek. Word ik soms wel een klein beetje gek van de vier muren en mis ik het werken op de volkstuin toch wel. Plus baal ik het meeste dat mijn conditie nu echt niks meer waard is en dat ik straks dus echt van nul moet beginnen.

Maar ik ben blij dat onze kleine madam nog in mijn buik zit, dat ze nog mooi door kan groeien en me soms gek maakt met haar bewegingen. Dat we rustig de spullen kunnen klaarzetten en dat mij nieuwsgierigheid naar de kleine meid met de dag groeit. Al is het nog steeds een gek idee dat ik moeder ga worden. 

Het gaat hier dus goed en ik ga vrolijk op weg naar week 33, 34 , 35 enz enz...

You May Also Like

2 reacties

  1. Tjonge je krijgt veel voor je kiezen, dat maakt het wel lastig om van deze zwangerschap te genieten denk ik. Gelukkig is de kleine meid wel blijven zitten. Sterkte de komende tijd!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja genieten is soms lastig... Maar wanneer ik in bed lig en de zachte bewegen voel kan ik toch een beetje genieten.

      Verwijderen