Weer thuis

vrijdag, april 07, 2017

Het is vrijdag en voor het eerst heb ik sinds dagen in mijn eigen bed kunnen slapen. Ik was moe, heel moe omdat ik de laatste twee nachten slecht had geslapen doordat ik steeds wakker werd van een kamergenoot. Na onderzoek en overleg mocht ik gister in de middag fijn naar huis, wel met een nieuwe afspraak voor maandag en met de nadruk dat als er maar iets is... ik moet bellen.

Eenmaal thuis vond ik de autorit echt niet zo fijn, ik liep als een omaatje naar onze deur en belofte eigenlijk direct moe op de bank. Ik had geen bedrust opgedragen gekregen maar merkte al snel dat het lopen net zo beroerd ging als een week geleden, toen luisterde ik niet naar mijn lichaam en was ik eigenwijs. Vandaag is die eigenwijsheid wel vervlogen. 


Pip keek me aan van een afstandje, vond het gek dat ik er weer was en het duurde dan ook tot deze ochtend voordat ze weer kwam kroelen als vanouds. Nu? Nu doe ik rustig aan, geniet ik van de rust en ben ik benieuwd wat ze maandag weer zeggen. 

Besef ik dat ik de aankomende weken wel vooral thuis zal blijven en niet eigenwijs moet zijn om van alles te willen. Mijn breiwerkje ligt al klaar naast mij en Pip kijkt heerlijk van een afstandje mee. De enige ritjes worden toch het ziekenhuis en hopelijk één keer de trouwerij van mijn zus. Maar daarvoor moeten we nog wel even een rolstoel regelen, maar alles met de tijd! 

We gaan nu lekker het huis klaar maken voor de kleine meid, of althans vooral vriendlief gaat dat doen.

You Might Also Like

1 reacties