Vier weken oud

vrijdag, juni 16, 2017

Vandaag is onze indiaan. al weer vier weken oud, vier weken geleden begon de bevalling en nu vier weken later lijkt het net of ons leven nooit anders is geweest. Ik kreeg gisteren nog de opmerking dat ik wel heel nuchter en makkelijk ben. Maar ook ik heb de afgelopen vier weken wel eens met de handen in het haar gezeten.


De afgelopen vier weken is er natuurlijk veel gebeurt en veel veranderd. Maar om nu te zeggen dat me leven echt totaal anders is, nee dat is niet zo! Ja ik heb een klein meisje om voor te zorgen, maar ik kan ook nog steeds doen wat ik hiervoor deed. Naar de volkstuin, borduren, bloggen en wandelen. Natuurlijk kost het allemaal iets meer tijd en energie, is het borduren echt een kruisje per keer en de volkstuin is even inplannen. 

Terwijl de kleine indiaan in het begin enkel maar sliep, volle luiers verzorgde en at begint ze nu meer te kijken. Heeft ze helaas ook last van krampjes en kost het voeden iets meer tijd. Vooral omdat ze zelf soms het geduld niet heeft, of direct inslaap valt waardoor het wat langer duurt. Want stoppen als ze slaapt is als of ze het ruikt... Want ze begint meteen opnieuw om eten te vragen.

Nu heb ik het geluk dat borstvoeding opgang is gekomen en geef ik haar dan ook nu een maand de borst. Het is een mooi moment, maar mijn lichaam vind het niet altijd even leuk! Het gevoel van echt volop melk is soms een beetje verdwenen. Soms lijkt het net of dat ze een beetje leeg zijn, maar tot nu toe weet ze er elke keer weer melk uit te krijgen. Dus ik hoef me vast geen zorgen te maken.

Mijn lichaam is wel een slagveld, nu was ik al nooit een bikini type... Maar ik kan je beloven dat ik nu helemaal niet meer in zo'n ding te zien zal  zijn. De tijgerstrepen staan volop op mijn buik en een klein beetje op mijn bovenbenen... Natuurlijk zijn de zwangerschapskilo's zeker nog niet verdwenen, maar van 16 kilo einde bevalling zijn er nu nog 5 kilo's over. Daar ben ik wel heel tevreden over! Nu geduldig wachten tot ik weer in mijn broeken pas, want nog altijd is alles te klein.

Vier weken zijn al weer voorbij gevlogen en ik ben al heerlijk op pad geweest met onze kleine indiaan. Van bezoekje aan de fysio en tandarts, tot fijne wandelingen in het park en een bezoekje aan het consultatiebureau om onze kleine indiaan te wegen.

Ik ben benieuwd wat de aankomende maand gaat brengen, vanaf nu zal de kleine indiaan ook een deel van de blog zijn en hoop ik nog vele mooie en leuke foto's te maken. Heerlijke wandelingen en hier nog meer het simpel leven te laten zien en hoe mij het moederschap bevalt. 


You Might Also Like

7 reacties

  1. Wat een mooie foto! En zo fijn dat het zo goed gaat. Misschien dat de tijgerstrepen nog wel beetje weg trekken. Was bij mij wel zo, 9 maanden ontzwangeren ding. Even een vraagje in mei schreef je dat jezelf en je dochter niet herkenbaar op sociale media wil laten zien. Toch van mening verandert?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik hoop dat de tijgerstrepen weg gaan, op dit moment vind ik het niet erg om mijn dochter zo op de foto te zetten. Ze zal nog heel erg veel veranderen! Maar net als mij en vriendlief zal haar naam hier niet worden vermeld.

      Hoe het straks gaat over een maand of twee, of als ze straks minder gaat veranderen... Tja dan kijken we weer even hoe en wat.

      Verwijderen
  2. Dat je borsten soepel voelen is heel normaal nu. Gewoon blijven voeden op verzoek ( en 10-12x per dag is echt niet gek, mocht ze zo vaak drinken). Voeden op verzoek (bij elk hongersignaal: zoeken, smakken, sabbelen, en uiteindelijk huilen) is heel belangrijk voor de melkproductie op lange termijn.
    Veel mensen die op de klok voeden ( stipt elke zoveel uur,en dan vaak ook een vast aantal minuten. kind krijgt niet eerder als het wil) hebben vaak rond de 9 maanden niet genoeg melk meer.
    Voed nu bijna 15 maanden 😊
    Je zou je meisje ook indiaan kunnen blijven noemen? Dan geef je niks weg van haar naam.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel voor de tip, inderdaad zij het consultatiebureau en ziekenhuis allemaal dat je op vraag moet voeden, dat gebeurt hier dan ook. Al is het soms wel onduidelijk of ze een krampje heeft of eten wil. Dit loopt zo in elkaar over.

      Ik denk dat ik haar maar indiaan blijf noemen inderdaad, leuker ook ;)

      Verwijderen
    2. Voeden kan ook helpen om de krampjes te verzachten, doordat voeden rustgevend is. 's Avonds willen veel kindjes heel frequent kleine beetjes drinken (clusteren). Ik zat de eerste maanden gewoon 2 uur op de bank, achter netflix. Kind op schoot en bh los haha.. beetje tokkie voelde ik me af en toe 😅. Zorg dat je een fles water in de buurt hebt en wat fruit oid. Ik kreeg er iig altijd heel erg trek van, als Jesse aan het clusteren was 🙈
      Hoop niet dat je m'n reacties zie als bemoeienis! Zo bedoel ik het in ieder geval absoluut niet! 😄

      Verwijderen
  3. Leuk om te lezen hoe het met jullie gaat! Wat zijn die eerste weken snel gegaan hè. Fijn dat je zo lekker je eigen dingen kan blijven doen, nu samen met je kleine indiaan. Geniet ervan!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. prachtig geschreven,
    zou deze namen van jullie behouden.
    zo is blog en prive leven een beetje gescheiden ;-)

    BeantwoordenVerwijderen

Overige Categorieën

Follow by Email

Subscribe